Op vrijdag 24 april 2026 ontving Ellen Hoenderop, in het bijzijn van familie, vrienden en talloze vrijwilligers, een bijzondere erkenning: zij werd benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Burgemeester José van Egmond reikte deze eervolle onderscheiding uit in Toon Hermans Huis Rivierenland. Een moment van trots en dankbaarheid, en vooral een erkenning voor iemand die zich al zo lang met hart en ziel inzet voor anderen.
Deze onderscheiding is meer dan verdiend. Het wordt toegekend aan mensen die zich op een bijzondere manier inzetten voor de samenleving, en Ellen is daar een treffend voorbeeld van. Haar vrijwilligerswerk is indrukwekkend, maar in het bijzonder haar rol als initiatiefnemer en drijvende kracht achter Toon Hermans Huis Rivierenland verdient alle lof.
Ruim elf jaar geleden begon het allemaal, aan de Lingedijk in Tiel. Met een helder doel voor ogen: een plek creëren voor mensen die leven met en na kanker, en voor hun naasten. Een warm huis waar ruimte is voor ontmoeting, steun en herkenning. Maar het begin was allesbehalve eenvoudig. Er kwamen informatieavonden, er werden sponsors gezocht, vrijwilligers geworven en activiteiten opgezet. Toch bleven de gasten in eerste instantie weg. De drempel was hoog, het woord ‘inloophuis’ en de lading van de ziekte kanker maakten dat mensen aarzelden.
Maar Ellen gaf niet op. Met haar kenmerkende optimisme, energie en doorzettingsvermogen bleef zij geloven in het doel. Ze motiveerde vrijwilligers, zocht actief de verbinding met zorgverleners en trok eropuit om bekendheid te creëren. Steeds opnieuw. Haar lange adem werd beloond: langzaam maar zeker vonden gasten hun weg naar het huis. En ze bleven komen. Dankzij haar inzet groeide het vertrouwen, ontstonden waardevolle contacten en werd het centrum een begrip in de regio.
Toen het enkele jaren geleden uit zijn jasje groeide, volgde een verhuizing naar een nieuw, groter pand. Ook daar nam Ellen het voortouw. Er werd verbouwd, ingericht en opnieuw opgebouwd, met dezelfde energie en betrokkenheid als in het begin. Zelfs toen kort na de opening de coronapandemie uitbrak, zorgde zij ervoor dat het centrum bleef functioneren en mensen elkaar konden blijven vinden.
De ontwikkeling ging verder. Zo’n vier jaar geleden werd, samen met branchevereniging IPSO en KWF, ingezet op verdere professionalisering. Het inloophuis groeide uit tot een volwaardig centrum, de naam werd verruimd naar Rivierenland en er werden belangrijke kwaliteitsstappen gezet. En ondanks deze veranderingen bleef de kern onaangetast: warmte, persoonlijke aandacht en betrokkenheid stonden en staan altijd centraal.
Toon Hermans Huis Rivierenland is er voor mensen die geraakt zijn door kanker, of dat nu patiënten zijn, mensen in herstel, of hun naasten. Een plek waar je binnen kunt lopen zonder afspraak, waar je jezelf mag zijn en waar je steun vindt, in welke vorm dan ook.
De onderscheiding van Ellen Hoenderop onderstreept wat velen al lang weten: haar inzet is van onschatbare waarde. Dankzij haar is er een plek ontstaan waar mensen zich gezien, gehoord en gesteund voelen. Een plek die niet meer weg te denken is uit de regio!
